De Scythen

Dymitr_Wiśniowiecki_Bajda_1 Ukraïnse kozakkenleider begin 17de eeuw  De Krim was in de loop der eeuwen een speelbal van de geschiedenis

 

gw_hum_ovide-chez-les-scythes-1862_eugene_delacroix_770x510

De Romeinse dichter Ovidius werd verbannen naar de kusten van de Zwarte Zee, waar hij omringd door behulpzame Scythen in alle rust aan zijn laatste gedichten kon werken. Geromantiseerd schilderij van Eugène Delacroix uit 1862. (MET New York)

DE SCYTHEN

A gold plaque depicting a Scythian rider with a spear in his right hand; Gold; Second half of the fourth century BC; Kul_Oba. The State Hermitage Museum, St Petersburg, 2017. Photo V T

Gouden plaquette van een Scythische ruiter in volle galop. (Hermitage, Sint Petersburg)

Van de vroege volken spreken de Scythen het meest tot de verbeelding. Ze kwamen in de 7de eeuw v.Chr. en bleven zo’n duizend jaar in het gebied ten noorden en ten oosten van de Zwarte Zee. Op het hoogtepunt van hun macht trok het ruitervolk van Siberië tot de Donau en tot in Egypte en Israël. Mannen en vrouwen waren meesters in het paardrijden. Ze schoten hun pijlen in volle galop vanaf hun paarden. Herodotus, de

ncomms14615-f1 reconstructie scyth

Reconstructie van de uitmonstering van een Scyth

Griekse ‘vader van de geschiedschrijving’, schreef over hen: ‘… dat niemand hun ontsnapt, die tegen hen ten strijd is getrokken, en dat niemand hen kan verrassen, als zij niet ontdekt willen worden’. (vert. dr. Onno Damsté). De Scythen waren een wreed en barbaars volk. Zij scalpeerden hun vijanden en hingen de scalpen als teken van triomf aan hun paardentuig. Zij dronken wijn uit de schedels van de overwonnenen. De profeet Jermia nam hen als voorbeeld in zijn voorspellingen over naderend onheil: ‘Boog en spies zullen zij voeren; wreed zijn zij, en zullen niet barmhartig zijn; hun stem zal bruisen als de zee en op paarden zullen zij rijden’. De Scythen, eigenlijk een verzamelnaam voor verschillende stammen, aanbaden goden met mens- en diervormen, zoals de moedergod, de god van het vuur en dierfiguren zoals het paard, de leeuw en de griffioen die werden gedragen als talisman. Voor hen was evenals bij de Egyptenaren het leven na de dood van groot belang. Over hun gehele woongebied zijn grafheuvels bewaard, met

1_28 grafheuvel scythen

Een Scythische grafheuvel (koerans)

het Russische woord ‘koergans’ genoemd. Van Herodotus weten we dat de begrafenis van een belangrijke figuur met ruwe gebruiken gepaard ging. De dode werd enigszins gebalsemd en dan rondgereden langs allerlei stammen. Overal werd gerouwd. De mannen sneden stukjes uit hun oren, verwondden lijf en gezicht tot bloedens toe, staken pijlen door hun linker hand en scheerden hun haar af. Tenslotte werd de koning begraven en in een graf geplaatst omringd door talrijke kostbaarheden, een aantal paarden. Om hem te vergezellen in het hiernamaals werd één van zijn vrouwen gedood

300px-Trizna_1899 Kurgan - Oleg being mourned by his warriors, an 1899 painting by Viktor Vasnetsov.

Rouw om een Scytische hoofdman 

en een aantal knechten. Boven de grafkuil werd een heuvel opgericht, waarvan met de hoogte het belang van de overledene werd aangegeven. De rouw werd afgesloten met uitgebreide maaltijden en drinkgelagen. Na een jaar werd de rouw op lugubere wijze herhaald. Er werden paarden gedood, de ingewanden werden verwijderd en opgevuld met stro en gesteund door staketsels werden de dode dieren overeind gezet rondom de grafheuvel. Vervolgens werd een aantal dienaren gedood en vastgespiesd op de opgezette paarden. Men liet het geheel over aan de natuur tot er niets meer van over was.

Scyth_boogschutter_Louvre

Afbeelding van een Scythische boogschutter op een Griekse schotel 

De Scythen waren nomaden die leefden van het vee en hun plundertochten. Gaandeweg legden zij zich toe op de handel. Ze deden goede zaken met de Grieken die zich vestigden langs de kusten van de Krim. Ze verkochten graan, honing en paarden en kochten van de Grieken, wijn, textiel en wapens. Griekse ambachtslui leerden de Scythen hun kunst te verfijnen met gouden voorwerpen. De laatste vestigingsplaats van de Scythen was de Krim vanwaar zij in de 4de eeuw na Chr. op raadselachtige wijze verdwenen. Van hun taal is nauwelijks iets bewaard. Over hun gewoonten is veel geschreven door Herodotus. Uit opgravingen in de grafheuvels zijn duizenden voorwerpen tevoorschijn gekomen, die al door Peter de Grote werden verzameld. Grote collecties bevinden zich in de Hermitage in Petersburg en in verschillende steden op de Krim.

nota bene:

Wat gebeurt er met de goudschat?

2908nndenkkrim

In de zomer van 2014 was in het Allard Pierson Museum in Amsterdam een prachtige tentoonstelling te zien met een groot aantal bruiklenen uit de Krim Musea. Tijdens de Goud-van-de-Krim-Allard-Pierson-Musem1tentoonstelling nam Rusland de Krim in bezit. Wie was nu de eigenaar vroeg men zich af, Rusland of Oekraïne. De rechter deed in december 2016 uitspraak dat de zaak naar Kiev moest. Het Krim Museum was diep teleurgesteld. De Russische minister van cultuur woedend. Hij dreigde zelfs met een verbod op Russische bruiklenen aan Nederland. Hetgeen een ramp zou zijn downloadvoor onder meer de Hermitage in Amsterdam. De zaak stokte en men besloot hoger beroep af te wachten. Inmiddels ligt de schat nog steeds in Nederland met alle (hoge) kosten vandien, zoals opslag en verzekering. Wie maakt een eind aan deze soap? Wie gaat dat betalen? Eind 2016 beliepen de kosten al meer dan een ton. De Krim Musea missen ondertussen een grote trekpleister in de vorm van de te goeder trouw uitgeleende schat. En betreuren het gemis van de goudschat zeer. Een bizarre zaak.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s