De boze kabouter

004 dfeb0794dd259ddb450eaaa79a645200  Niet alle kabouters zijn lief, o nee 

Veel mensen denken dat kabouters vrolijke en lieve kleine mannetjes zijn, maar dat is helemaal niet zo. Er zijn ook heel nare kabouters, akelige ventjes die er plezier in hebben om grote mensen te plagen. O wee, als zo’n kabouter je huis binnendringt en bij je komt wonen.

 030 b 1620_Callot_Zwerg_mit_Violine_anagoria030 a 1620_Callot_Zwerg_mit_Hängebauch_und_hohem_Hut_anagoria

 

Pip was zo’n boze kabouter. Lange tijd had hij diep in het grote bos gewoond. Hij joeg de vogels weg, maakte de vleermuizen aan het schrikken en stal de eikels van de eekhoorn. Hij had meestal een klein kruiwagentje bij zich om paddestoelen en kastanjes mee te nemen. Hij woonde in een holle boom, maar toen het winter werd kreeg hij het koud. “Wat doe ik hier nog langer”, zei hij tegen zichzelf. “Ik heb het veel te koud in die boom, ik ga in een huis wonen”.  Hij duwde zijn kruiwagentje voor zich uit tot aan de rand van het bos waar de huizen van de mensen stonden. In één van die huizen woonden mijn opa en oma, lieve mensen die geen vlieg kwaad deden. Pip vond dat een mooi huis. De deur stond open. Hij raapte een lange roestige spijker op om zich te kunnen verdedigen en trok het kruiwagentje over de drempel. De kat sprong uit zijn mand en gromde. Pip prikte hem met de spijker in zijn neus. Met een schreeuw vloog de kat naar buiten. “Wat is er poes”, riep oma uit de kamer. “Je doet toch geen stoute dingen?”030 d Zwerg_(Schloss_Lamberg) tuinkabouter in zandsteenuit 1720

Pip wachtte even en ging toen de gang in. Het wiel van de kruiwagen piepte zachtjes. Onder de trap was een gat in de muur. “Ah”, bromde Pip. “Daar moet ik zijn”. Hij duwde het kruiwagentje door het gat en klom er achter aan. Toen zijn ogen aan het donker gewend waren liep hij verder met zijn spijker als een zwaard vooruit gestoken. Binnen hoorde je angstig gepiep en toen stoof de familie muis die daar woonde, naar buiten. Pip keek om de hoek en schreeuwde: “Maak dat je weg komt, ik wil je hier nooit meer zien”. Hij zette de kruiwagen voor het gat zodat er niemand meer in of uit kon. “Ik hoor toch echt iets in de gang”, zei mijn oma. Opa stond op en slofte de gang in. “Ik zie niets”, riep hij. “Helemaal niets”. Ondertussen maakte Pip het muizennest een beetje schoon. “Die smerige muizen”, gromde hij. “Altijd en overal maken ze rommel”. Hij hing zijn muts aan een splinter aan de binnenkant van de trap en ging languit liggen in het muizennest. Even later viel hij snurkend in slaap. Zoveel lawaai zou je niet verwachten van zo’n klein mannetje. De volgende morgen werd Pip wakker door geluiden in het huis. Opa en oma waren altijd vroeg op. Opa liep fluitend door de gang. Oma deed de radio aan en zette koffie. “Ik ga vast stofzuigen”, riep opa. Even later klonk het brommende geluid van de stofzuiger. Pip duwde zijn handen tegen zijn oren. “Wat een lawaai”, mopperde hij. “Dat moet afgelopen zijn. De kat gevlucht, de muizen weg, nou moeten die oude mensen er nog uit”. Hij ging op zijn rug liggen en bedacht een plan. De volgende nacht, toen opa en oma al lang in bed lagen, sloop Pip het muizenholletje uit. Hij zocht een stuk touw in de keuken, maakte de spijker er aan vast en slingerde het touw over de tafel waarop de televisie stond. Hij klom omhoog langs het touw, duwde op de knop van de televisie en danste net zo lang op de afstandsbediening tot het geluid keihard stond. Daarna liet hij zich zakken, holde naar de keuken en zette de radio aan. Het lawaai schalde door het huis. Opa en oma schrokken wakker. “Wat is dat”, riep oma. “Wie maakt dat lawaai”. Opa

RP-P-OB-61.068

trok zijn sloffen aan en liep de trap af. Hij deed de televisie en de radio uit. Keek of de deuren op slot waren en de ramen dicht en ging weer naar boven. “Ik begrijp er niets van”, zei hij tegen oma. “Alles is in orde”. De volgende nacht klonk weer de televisie. Toen opa naar beneden ging schrok hij geweldig. In de kamer en de keuken brandden de kaarsen en waxinelichtjes, die oma daar had neergezet voor de gezelligheid. De derde nacht klonk er weer lawaai. De televisie en de radio waren aan, de kaarsen brandden en de kranen in de keuken en de badkamer stonden wijd open. Opa maakte alles in orde. Hij pakte de zaklantaarn die altijd in de meterkast lag en ging met veel gestommel naar boven. “Ssst”, zei hij tegen oma. “Ik moet weten wie dat doet”. Hij sloop de trap af en ging op de onderste tree zitten. Na een half uurtje klonk er geritsel in het muizenholletje. Er kwam iets naar buiten. Opa wist niet wat hij zag, daar liep een klein mannetje met een kruiwagentje door de gang. Het ventje ging naar de keuken, haalde een lucifer uit het doosje, pakte die met beide handen stevig vast en streek ermee langs de zijkant. Pffft, deed het vlammetje. “Nou heb ik je”, riep opa die de keuken was binnen geslopen. Vliegensvlug pakte de kabouter de roestige spijker uit het kruiwagentje en prikte opa zo hard hij kon in zijn hand. “Au”, riep opa. “Nare kabouter, wil je maken dat je weg komt, mijn huis uit”. De kabouter lachte met een hoog piepend geluid. Hij holde met zijn kruiwagentje door de gang en verdween in het muizenhol. De dagen daarna probeerden opa en oma alles om de kabouter te verjagen. Opa timmerde een plank tegen het muizengat. 003 allestegenongediertenl-muizen-vangkooi-12x55x55cmZe zetten een muizenval met een groot stuk kaas erin. Niets hielp. De kabouter vond een andere opening waar hij door kon. Hij zette de spijker klem tussen het deurtje van de muizenval en tilde het grote stuk kaas in zijn kruiwagen. Opa en opa konden geen nacht meer slapen. Toen had oma een idee. Ze kocht papier en kleine envelopjes en schreef een heleboel briefjes: Lieve kabouters, stond erin. Kom ons alsjeblieft helpen. Je krijgt een grote beloning. De volgende morgen wandelden opa en oma tot diep in het grote bos. Ze legden de briefjes neer tussen de wortels van een kastanjeboom, in een verlaten vogelnest, in een holle boom, aan de takken van een hazelaar. De dagen daarna gebeurde er niets. De kabouter ging door met zijn plagerijen. Opa en oma waren uitgeput. “Als het zo door gaat moeten we maar verhuizen”, zei opa. “Er zit niets anders op”, knikte oma. De tranen rolden over haar wangen. Het werd lente. Opa en oma zaten aan het eind van de dag op het bankje voor hun huis te knikkebollen. Plotseling hoorden ze stemmetjes. Oma schrok op. “Hoorde jij dat ook”, zei ze tegen opa. “Hier, hier, vlak voor je voeten”, klonk het weer. Opa en oma keken omlaag en daar stond in het gras een hele kabouterfamilie. Vader, moeder, vijf jongens en een oma. Opa en oma gingen op hun knieën zitten met hun hand achter hun oor. “Wij zijn goede kabouters”, zei de kaboutervader. “Wij zullen jullie helpen als we bij jullie mogen wonen, we hebben maar een klein hoekje nodig”.

003 2013_01_30_13_54_33

Opa en oma vertelden over de boze kabouter. De kabouters knikten. “We weten wie je bedoelt, we zullen hem krijgen, wijs maar waar hij zit”. De kabouterjongens stroopten hun mouwen op. Grootvader wees het muizenhol. Hij trok het plankje los. De kabouters gingen naar binnen. De vader voorop, zijn jongens er achter aan. Even later klonk gebonk en geschreeuw in het muizenhol. Vader kabouter kwam weer naar buiten. Zijn muts was van zijn hoofd gevallen. Hij duwde de kruiwagen voor zich uit. Er achter kwamen de kabouterjongens. Ze hielden de wild spartelende boze kabouter stevig vast aan handen en voeten en legden hem in de kruiwagen. De kaboutervader zwaaide met zijn armen naar opa. “Je moet een boot maken”, zei hij tegen opa. “Een boot”, zei opa verbaasd. “Ja een boot, zoals jullie grote mensen die maken, van een krant of een stuk papier”. Opa begreep het. Hij vouwde een bootje zoals hij dat vaak voor mij had gedaan toen ik klein was. In een optocht liep iedereen naar buiten. De benen van de boze kabouter waren vastgebonden met een touw. Over zijn mond zat een stukje pleister. Achter in de tuin zette opa het bootje in de sloot. De kabouter werd los gemaakt en met zijn kruiwagentje in de boot gezet. De wind blies het bootje over het water. De boze kabouter trok het stuk pleister van zijn mond en gilde zo hard hij kon: “Ik krijg jullie wel. Ik kom terug”. Toen verdween hij in de verte. “Ziezo”, zei oma en ze klapte in haar handen. “Die is weg. Achter elkaar gingen ze naar binnen. Opa tilde alle kabouters op tafel. Oma maakte piepkleine boterhammetjes. Ze haalde de vingerhoed uit het naaimandje en schonk die voorzichtig vol met warme chocolade. Eén voor één dronken de kabouters er uit. “Heerlijk” riepen ze. “Het is hier heerlijk”. “Hadden we nou maar een huis voor jullie”, zegt opa. “Een huis”, zei Oma. “Het poppenhuis”. Ze holden allebei 002 e0bbeb33a7855ed1575838f3ea648340--antique-dolls-vintage-dollsnaar boven en trokken het grote poppenhuis naar de rand van de trap en sleepten het tree voor tree naar beneden. Oma haalde dozen tevoorschijn waarin de spullen uit het poppenhuis zaten: stoelen, bedjes, bordjes, een strijkplank, pannen, emmers, bezems.  “Het is allemaal wel een beetje vies”, zei oma bezorgd. “Geeft niets”, zei de kaboutermoeder. “Als u het emmertje met heet water vult en mij een stukje spons en zeem geeft, dan gaan we aan de slag”. Opa deed de stekker in het stopcontact en in het poppenhuis floepten alle lichtjes aan. Trrring deed het belletje bij de deur als je op het knopje drukte. De kabouters werkten tot laat in de avond. Toen was het poppenhuis brandschoon. Opa zette de televisie aan. De kabouters zochten overal een plaatsje voor de raampjes van het poppenhuis om te kunnen kijken. Televisie, dat hadden ze nog nooit gezien. De poes die al die tijd in de tuin had gewoond sloop naar binnen en ging tevreden in de vensterbank liggen. Het was al middernacht toen iedereen naar bed ging. Voor alle kabouterkinderen was er een bedje. Kaboutervader en – moeder sliepen in de slaapkamer boven. Kabouter oma had een eigen kamertje aan de zijkant van het poppenhuis. De kabouterkinderen sliepen op zolder. Welterusten riepen ze allemaal en toen werd het doodstil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s