Macaroni mannen

woolwich_macaroni_crop    In het Engeland van de 18de eeuw waren er rijke jongelui die zich extravagant uitdostenHet is altijd interessant om een hedendaags verschijnsel te vergelijken met een moment macaroniin het verleden. Zo doet de genderneutraalgekte van nu mij denken aan de ‘macaroni men’, uit het Engeland van de tweede helft van de 18de eeuw. Het was de tijd dat een opvoeding van een welgestelde jongeman werd afgerond met een ‘grand tour’, langs Europese steden, die veelal eindigde in Rome. Het was de bedoeling dat de heertjes kennis maakten met kunst en cultuur en de architectuur van het oude Rome. In de praktijk leefden de studentjes, eenmaal bevrijd van hun zorgzame mama en strenge papa, er stevig op los. In Rome was een wisselende gemeenschap van rijke ventjes, die zich maar al te graag bitwijs lieten maken door ervaren landgenoten. Zij beleefden er de meest uitbundige tijd van hun leven.

macaroniccrop

Onherroepelijk naderde altijd weer het moment dat het geld op was en de leeggeschudde jongelui op een schoen en een slof terugreisden naar Engeland. Overmand door een groot verlangen naar de mooie tijd in Rome, zochten ze elkaar op in Londen. Ze haalden macaroni_fashion karikatuur door Carrington Bowls 1770herinneringen op, dronken Italiaanse wijn, aten Italiaanse hapjes en probeerden zich te kleden met Italiaanse zwier. Bij dat laatste probeerden ze elkaar te overtreffen met een extravagant uiterlijk: strakke broeken, gestreepte kousen, zwierige sjaals en vooral uitbundige pruiken. Hun uitmonstering kreeg feminine en androgyne trekjes. Op straat werden ze nagekeken en uitgelachen. Karikaturisten leefden zich uit met spotprenten van de ‘macaroni men’, zoals ze al snel werden genoemd. Het kon hen allemaal niets schelen, maar gaf hun juist het gevoel bijzonder te zijn en tot een exclusieve club te horen. In de 19de eeuw verdwenen de pruiken en leefde de extravagante mode voort in het dandyisme met als meest bekende voorbeelden, de heren Beau Brummell en Oscar Wilde.

Het is wellicht leuk om te weten dat tijdens de Amerikaanse Vrijheidsoorlog, de Engelse soldaten hun tegenstanders uitscholden voor onbeschaafde hufters, watjes om tegen te vechten. Zij zongen het spotlied over de Amerikanen:

‘Yankee Doodle went to townsprit_of_76hed Yankee Doodle door A.M. Willard

riding on a pony

stuck a feather in his cap

and called it macaroni’.

De Amerikaanse vrijheidsstrijders hadden geen idee dat doodle komt van dandy en wisten niet af van ‘macaroni men’.

Zij maakten het goed in het gehoor liggende versje tot hun strijdlied, een soort geuzenlied.

macaroni (1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s