Drie oktober (5)

044 c Zuinig bewaarde mijn grootmoeder het liiedboekje voor de koraalzang   In 1949 ging ik met mijn grootmoeder 3 oktober vieren, fantastisch 

Wat is er heerlijker voor een kind dan Leidenaar te zijn en Drie Oktober te vieren. In de herinnering worden de feesten steeds mooier. Neem nu die stralende dag van het jaar 1949.

044 a De feestwijzer van 1949 heb ik nog.

De feestwijzer van 1949  

Drie oktober viel op zondag. Dus de taptoe op zaterdag en het feest op maandag. De taptoe zag ik op de Haarlemmerstraat. De gymnastiekverenigingen met muziekcorpsen voor en achter marcheerden trots over de rails. De mensen schreeuwden en wuifden naar bekenden alsof ze elkaar jaren niet hadden gezien. Voor de jeugdige gymnasten van Jahn uit liep een blozende zware leidster. “Die zou ik wel eens een vogelnessie willen zien maken”, kraaide een man achter mij. De omstanders sloegen dubbel van het lachen. Maandag was het grote feest. Ik was al vroeg wakker en even over zeven liep ik met mijn oma naar het stadhuis. Daar klonk het Reveille op het balkon door de politiekapel. Vandaar naar het Van der Werffpark waar Leo Mens krachtig de dirigeerstok zwaaide. Nauwelijks had het Wilhelmus met stram saluerende politieagenten geklonken of we holden naar de Vliet. Daar kwamen de studenten van de roevereniging, door Hoppezak gekleed als geuzen. Ze juichten en bogen naar het volk op de brug. We waren nog net op tijd op de Breestraat om Pro Patria met de kippeveren op hun sjako’s te zien marcheren, vooraf gegaan door de Koninklijke Militaire Kapel. Naar de uitdeling van

044 d In de optocht zeulde een jongen een enorme hutspot mee

De weesjongen in de optocht

Haring en Wittebrood mocht ik niet. “Dat is voor arme mensen”, zei mijn grootmoeder beslist. Dan naar huis waar de visite zich verzamelde. Koffie met gebak, vervolgens hutspot en dan naar het Levendaal voor het grootste spektakel van de dag: de Optocht. Daar kwamen ze. De open rijtuigen met bestuursleden van Leiden en Alkmaar met hun hoge hoeden. Veel paarden, telkens weer

044 b Muziekcorps De Post 3 okt Herman Kleibrink.ge-02

Foto Herman Kleibrink

muziekcorpsen: Werkmans Wilskracht, De Post, Concordia, Tieleman en Dros, Nieuw Leven. De lucht hing vol muziek. De tranen van genot sprongen me in de ogen. Tussen de corpsen hoge praalwagen vol mensen in oude pakken, een jongen die een gigantische hutspot voorttrok. En toen naar het Veld. Onderweg de over straat zwierende

044 f nikkelen nelis

Nikkelen Nelis 

Volendammers, Nikkelen Nelis en dan de kermis met als grote attractie drie stoere motorrijders die in een enorme stalen bol rondzwierden als in het luchtledige. Ik kon er geen genoeg van krijgen. ’s Avonds in mijn avondgebedje dankte ik de Lieve Heer dat hij mij Leidenaar had gemaakt. Terwijl ik indommelde knalde het vuurwerk in de verte.

044 e Tornado was de grootste attractie van het Lunapark

De sensatie op de kermis in 1949 was de ‘Tornado’, met rondzwierende brullende motoren 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s