De Papegaaienkooi

Image-01_2   Het ging helemaal mis met het oppassen op de papegaai 

“Denk er om Dien, dat je Lorraine iedere dag minstens één keer uit de kooi haalt, zodat ze de vleugels kan strekken”. Voorzichtig had mevrouw de grote vergulde kooi op een tafeltje gezet in het kleine huisje van Dientje. Mevrouw schoof de tafel wat dichter naar het raam, “Lorraine houdt van licht, maar niet te veel zon”. De papegaai knikte met zijn kop alsof hij het daar helemaal mee eens was. Dientje was niet blij met de vogel. Ze had een hekel aan de schreeuwlelijk die altijd rommel maakte in de salon van het grote huis. Dientje moest alles opruimen. Als ze voor de zoveelste keer met een stoffer en blik over de grond kroop om zaad en zand bijeen te vegen, gaf de papegaai onverhoeds luide schreeuwen. Dientje schrok zich iedere keer een aap. En nu kwam de papegaai bij haar logeren. Drie maanden lang. Mevrouw ging op reis en Dientje moest voor de papegaai zorgen. Het beest heette Lorraine. Niet Lorre zoals iedere normale papegaai, maar Lorraine. Toen mevrouw weg was ging Dien met haar handen in de zij voor de kooi staan. “Mormel”, zei ze. “Ik noem je mormel”. De papegaai keek haar peinzend aan, krabde met zijn poot over zijn kop en riep toen luid: “Mormel”. Mopperend liep Dien door haar brandschone huisje. “Word ik in mijn eigen huis uitgescholden voor mormel”, mopperde ze. “En dan nog wel door zo’n rare vogel”. De poes was klaar met zich schoon te likken en wilde op haar vaste plekje gaan liggen, op de vensterbak voor het raam.

“Mormel”, gilde de papegaai. De poes schrok zich wild. Met een luide mauw sprong ze overeind en vluchtte weg onder de divan. De volgende dag deed Dientje zuchtend de kooi open zoals mevrouw had gezegd. De papegaai stapte parmantig naar buiten, zijn felgele borst vooruit. Hij sloeg zijn blauwe vleugels uit en landde op de schoorsteen. “Ga daar weg”, gilde Dien. De schoorsteen stond vol met porseleinen poppetjes, de trots van Dien. “Ga daar weg”.

Image-01

Tekening Wiebke

De vogel liep verder tussen de beeldjes. Toen hij zich omdraaide viel er een poppetje op de grond aan stukken. Dien gaf een gil van schrik. Krijsend vloog de papegaai op en klemde zich vast in de gordijnen. Hij bungelde ondersteboven en ging verschrikkelijk te keer.  Dien pakte de ragebol en zwaaide naar de vogel. “Uit mijn gordijnen. Ga weg uit mijn mooie gordijnen”. De ragebol botste tegen de lamp. “Mormel”, riep de vogel. Dientje was ten einde raad. Ze pakte de sprei van de divan en holde achter de vogel aan. In de hoek van de kamer dreef ze hem in het nauw. Ze gooide de sprei over de papegaai en pakte hem stevig vast. De vogel beet en pikte in haar handen en krijste wild fladderend. Dien liet het beest niet los maar duwde hem terug in de kooi. Hijgend deed ze het deurtje dicht. “Ziezo, jij komt er niet meer uit. Zolang mevrouw weg is, blijf je in de kooi. Opgesloten voor drie maanden”.  De vogel zat triest voor zich uit te kijken. “Mormel”, mompelde hij zachtjes. De dagen gleden voorbij zoals altijd. Dien zette water op om koffie te zetten. “Tuuut”, deed de fluitketel. “Buurvrouw”, riep Dien door het raam. “Ik heb koffie, kom je een bakkie doen”. Om elf uur kwam de bakker  met een grote kar vol vers brood. “De bakker”, riep hij luid. Dien pakte een mandje en kocht brood en een zakje koekjes. Een enkele keer ging de telefoon in de gang: “Tring, tring”. Soms belde er iemand aan de voordeur: “Ding, dong”. Op een avond klonk er gepiep in de keuken. “Een muis”, gilde Dien. “Ik zal je krijgen”. Ze pakte de bezem uit de kast, maar de muis was al lang weg voor ze hem kon pakken. De papegaai zat stil te kijken en te luisteren. Hij knorde zachtjes en maakte allerlei geluidjes. Hij oefende de nieuwe geluiden om hem heen. Een paar dagen later begon het. “Tuuuuut”, klonk het. Verbaasd liep Dien naar de keuken. De fluitketel, hoe kon dat nou . Ze had toch helemaal geen water opgezet. “Tuuuuuut”, riep de papegaai. “Koffie”. Verbaasd kwam buurvrouw aan de achterdeur met haar kapsel nog helemaal in de war. “Heb je nou al koffie Dien, zo vroeg”.  “Nee, nee”, zei Dien. “Het is de papegaai”. “Ding dong”, klonk het. “O er is iemand aan de voordeur, wie kan dat zijn”. Haastig deed Dien haar schort af en liep naar de voordeur. Er was niemand.  Verbaasd deed Dien de deur weer dicht. De buurvrouw stond nog bij de achterdeur. “Het was weer die papegaai”, zei Dien. “Ga zitten buurvrouw, we kunnen wel een bakkie koffie gebruiken”. “Tringggggg”. Dien sprong op. De telefoon. “Tuut,tuut,tuut”, deed de telefoon. Er was niemand. Weer die papegaai. Dien liep radeloos heen en weer. Ze morste met de koffie en liet bijna een kopje vallen. “ De bakker”. Dien pakte haar mandje en liep naar buiten. Er was niemand. “Piep, piep, piep”.  “Muizen”, riep Dien en pakte de bezem. Buurvrouw sprong verschrikt overeind. “Ik ga naar huis”, zei ze. “Ik word hier gek”. Het ging de hele dag zo door. Dien was radeloos. Na drie dagen was haar geduld op. Ze pakte de kooi en liep er mee naar buiten. Ze deed het deurtje van de kooi open. “Maak dat je wegkomt”, zei ze tegen de vogel. “Ik wil je niet meer zien”. De papegaai stapte uit de kooi en vloog in de boom voor het huis. Dien zette de lege kooi in de schuur en ging weer naar binnen. Ze pakte de stofdoek en ging zingend aan het werk. “De bakker”, werd er geroepen. Dien liep vergeefs naar buiten. “Tuuuuuuuut”. Ze had geen water opgezet. Het was weer die papegaai. Toch maar even kijken voor de zekerheid. “Tringgg”, was het de telefoon of die papegaai. “Ding dong”. Dientje wist zich geen raad. De papegaai vloog van de boom naar de dakgoot en maakte alle geluiden die hij bij Dien had geleerd. Dientje deed alle ramen dicht en de deur op slot. Ze ging onder de tafel zitten met haar handen stijf tegen de oren gedrukt. De papegaai was vrij, maar Dien zat gevangen in haar eigen huisje.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s