Wandelen met meester Cor Bruijn

Image-01_2In de zomer van 1908 maakte Cor Bruijn met zijn klas een voetreis 

Spoorhaven vertrek veerboot Holland omstreeks 1910

In die mooie zomer van 1908 stapt een schoolklas op het station in Enkhuizen uit de trein. De leerlingen lopen naar de overkant van het perron. Daar ligt de boot naar Stavoren waar ze morgen mee de Zuiderzee zullen oversteken. Het groepje loopt met de meester langs de haven naar de Omringdijk. Het zijn leerlingen van de ‘Humanitaire School’ uit Laren. Ze maken een voetreis van Laren naar Sneek. Onderweg slapen ze bij vrienden en bekenden. Als de kinderen te moe zijn van het lopen reizen ze een stukje met de stoomtram of brengt een boer hen een eind op weg met zijn paard-en-wagen. De jongens dragen matrozenpakjes. De meisjes witte jurkjes en grote zomerhoeden. Zulke ‘deftige’ kinderen zie je niet vaak in Enkhuizen. c7ede1480ec67896c7cfa2804c9cfeb5 WesterstraatZe hebben dan ook veel bekijks. Kwajongens lopen schreeuwend en lachend achter de klas aan. Meester Cor Bruijn stoort zich er niet aan. Hij beantwoord de vragen van de leerlingen nauwgezet. Het is tenslotte een educatieve reis.

De kinderen zien vanaf de dijk vissersschepen de haven binnenvaren. “Wonen hier veel vissers”?  “Ja”, antwoordt de meester. “Ze oefenen hier de ansjovis visserij uit, maar er wordt ook paling en bot gevangen. In de maanden mei en juni, komt de ansjovis in grote scholen de Zuiderzee binnen zwemmen en gaan honderden boten erop uit om met hun netten de 57baab647db9fc59c5fe6cf4b9f20e98vis te vangen”. De kinderen zijn moe. Ze worden verdeeld over een paar woningen van Enkhuizers. Bij visser De Kley hebben ze een grammofoon met een slinger. De leerlingen dansen van opwinding als even later liederen uit een opera door het huisje schallen. Dan worden ze verdeeld over de bedsteden. De meester gaat nog niet slapen. Terwijl buiten de stilte slechts wordt onderbroken door het carillon van de Dromedaris en de Zuidertoren schrijft hij de gebeurtenissen van de dag en de vragen van zijn leerlingen nauwkeurig op. Na de reis biedt hij het verslag aan bij een uitgever, maar die ziet er geen brood in. Later probeert Cor Bruijn het opnieuw, nu met meer succes. Keteltje in de Lorzie en Koentje van Kattenburg doen het goed, maar het meeste succes zal de schrijvende onderwijzer hebben met zijn Sil de Standjutter. Vijfentwintig jaar na zijn dood komt het verslag van de schoolreis in 1908 van onder het stof te voorschijn en wordt alsnog uitgegeven. (Uitg. Ad Donker, Rotterdam) (Dit artikel heb ik geschreven voor het magazine West-Friesland)

Kind van Wormerveer-3gr Herman Gorter en Cor Bruijn

Cor Bruijn (r) en Herman Gorter halen herinneringen op aan hun geboorteplaats Wormer

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s