Een slagersjongen uit Amersfoort

Het verhaal van een dappere slagersjongen

028 a klein 65b6cd5d-1f85-8715-993b-fc7a8c363fc4 AE Goose Morre

In 1830 ging er een golf van verontwaardiging door het land. De ‘ondankbare Belgen’ wilden niet langer deel uitmaken van het Koninkrijk der Nederlanden. Overal werden corpsen opgericht van studenten en burgers die popelden om de Belgen een lesje te leren. De Amersfoortse slagerszoon Goose Morre hield het niet langer uit in de winkel van zijn vader.028 b wachthuis nederlandse infanterist 1832 Hij meldde zich als vrijwilliger en werd ingedeeld als fuselier bij de infanterie. Toen de Tiendaagse Veldtocht begon, kon hij helaas nog niet mee. Hij lag ziek in het hospitaal in Utrecht. Maar zodra hij beter was, moest hij dienst doen in de citadel van Antwerpen. De Fransen waren intussen met een groot leger de opstandige Belgen te hulp geschoten. De internationale mogendheden vonden dat Nederland de Belgen hun vrijheid moest gunnen. Koning Willem I verweerde zich verbeten. Het leger trok zich terug in de citadel van Antwerpen. In december 1832 begonnen de Fransen met een beschieting van de stad. Goose stond op 14 december op wacht op een lunet aan de rand van de citadel toen een bestorming begon. Hij hield dapper stand en laadde zijn geweer. ‘Hiermee bezig …”, lezen we in een over hem geschreven boekje. “ ….ontving onze onverschrokken held eenen bajonetsteek in de linkerzijde, en eenen tweeden in de bil. Morre nu op den grond gezeten, werd door eenen Franschen  tamboer op het hoofd getrommeld, en viel in onmagt’.

028 e SK-A-966 De citadel van Antwerpen kort na het beleg Ferdinand De Braekeleer (I), 1832 - 1839_2

De citadel van Antwerpen na het beleg

Daarna werd Morre nog verschillende malen gestoken. Een arts telde later meer dan 12 bajonetsteken. Tenslotte werd de halfdode fuselier door enkele Fransen naar een als hospitaal ingerichte kerk in Berchem gebracht. Een arts vertelde hem dat zijn linkerhand moest worden geamputeerd. Goose kreeg een glas wijn. Er werd een lap over zijn hoofd gelegd en de dokter ging zonder verdoving aan de slag. Even later werd geconstateerd dat de hele rechterarm er ook af moest. Dat kan wel een paar dagen wachten, vond de dokter. ‘Doe het maar meteen’, zei Goose. De arm werd geamputeerd. Morre gaf geen kik. “Mon Dieu, quel courage” (Mijn God, wat een moed) zou de dokter hebben uitgeroepen. De patiënt werd naar Antwerpen vervoerd en verzorgd door de Zwarte Zusters. Nadat hij wat was opgeknapt werd hij naar het garnizoen in Breda gebracht. Inmiddels verspreidde zich het verhaal over zijn dapperheid. Er werd een avond georganiseerd waarbij een lieftallige domineesdochter een lied zong dat door de stafmuzikant op muziek was gezet. Het eerste couplet luidde:

‘Schoon gij hand en arm moet derven,

Pijnlijk aan uw wonden lijdt,

Mogt ge u waren roem verwerven

In een’eedlen worstelstrijd’.

Om verder te herstellen werd Goose naar een hospitaal in Den Haag overgeplaatst. De soldaten daar kregen vrijwel dagelijks bezoek van prinses Anna Paulowna, de vrouw van kroonprins Willem. Zij was bijzonder begaan met Goose en liet voor hem een kunsthand maken.

Anna Pavlovna, Grand-Duchess of Russia  *1841

Eindelijk kon hij terugkeren naar Amersfoort, waar hij als een held werd binnengehaald. “Ik zou jullie allemaal willen omhelzen”, sprak de veteraan. Maar dat ging een beetje moeilijk door zijn handicap. Goose Morre kreeg enkele medailles en werd Ridder vierde klasse in de Militaire-Willems-Orde. Hij trouwde in 1834 met Jacoba Kraak. Het stel kreeg drie dochters. Goose overleed in 1844, nog maar 39 jaar oud.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s