Amersfoortse kei

Wie kreeg de Amersfoorters zo gek om een enorme steen de stad in te zeulen

016 a klein wwwopac

De kei wordt Amersfoort binnen getrokken. (Museum Flehite)

Vele tienduizenden jaren geleden, gedurende de ijstijden, duwden gletsjers vanuit het hoge noorden met onvoorstelbare kracht grond en stenen voor zich uit. Millimeter voor millimeter. Toen het klimaat opwarmde en het ijs verdween bleven er heuvels en keien achter in het landschap. In de omgeving van Amersfoort zijn daar verschillende voorbeelden te zien. Veel van de keien zijn in de loop van de tijd verdwenen. In Drente en omgeving gebruikten prehistorische volken de stenen om er hun hunebedden van te maken. Toen de paalworm in de 18de eeuw de dijkversteviging rond de Zuiderzee aantastte zijn veel keien stukgeslagen en gebruikt als dijkverzwaring. Maar de enorme kei bij Amersfoort was blijven liggen.

015 a SK-A-4586

In

Toen jonker Everard Meyster, die vaak van gekkigheid niet wist wat hij met zijn tijd en geld moest doen, op zijn landgoed Nimmerdor verbleef, maakte hij met een paar vrienden een wandeling. Het gezelschap kwam bij de kei en de vrienden verbaasden zich over de kolossale steen. “Die met geen mogelijkheid van zijn plaats te krijgen”, merkten zij op. “O jawel hoor”, pochte de jonker. “Als het moet laat ik de steen tot in Amersfoort slepen”. Dat werd een weddenschap, waarbij het om veel geld ging. De jonker deed per gedicht een oproep aan de sterke mannen van Amersfoort. Die waren wel voor een geintje te vinden, temeer omdat de jonker volop bier en krakelingen beloofde. Op 7 juni 1661, Derde Pinksterdag, vond de gebeurtenis plaats. Een paar honderd man wentelde de steen met vereende krachten op een steen en onder groot gejuich werd het gevaarte naar Amersfoort gesleept. Onderweg werd telkens weer gestopt voor het nuttigen van bier en krakelingen. Uitbundig van vreugde naderde men de stad. De voorzichtigheid werd uit het oog verloren en in de drukte raakten enkele mensen bekneld onder de slee. Tenslotte kwam de kei aan op de Varkensmarkt om daar te blijven liggen. De kei werd een bron van vermaak voor niet-Amersfoorters. Wie was er nu zo gek om met en kei te gaan slepen!? De Amersfoorters kregen prompt de bijnaam ‘keientrekkers’. Uit schaamte werd een aantal jaren later een gat gegraven en de kei verdween onder de grond.

016 b klein 7c1a353a-6cee-1e69-aa16-fb3c95bde90c met voorop De Goede, bijg Spekkie nr. AFT001001031

In 1903 werd de steen feestelijk versleept

Tot in 1903 op de Varkensmarkt werkzaamheden moesten worden verricht. Mooie gelegenheid om eens naar de steen te zoeken, vond de Oudheidkundige Vereniging Flehite. Er werd stevig gegraven en aan werkman Hendrik de Goed, bijgenaamd ‘Spekkie’, viel de eer te beurt met de kreet ‘Jongens doaristie’, de steen te vinden en het vindersloon van vijfentwintig gulden op te strijken. Met vertoon van allerlei feestelijkheden werd de steen naar zijn nieuwe plaats gesleept. Daarna verhuisde hij nog een paar keer om tenslotte terecht te komen aan de stadsring op hoek van de Arnhemsestraat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s