Het Chinese popje

048 Chinese popjeHet Chinese meisje Lin heeft een popje met toverkracht

048 Chinese popje

Tekening Wiebke

Kleine Lin woonde in China. Ver weg van de stad. Daar waar de vlakke velden eindigen en steile rotsen oprijzen. De grond is er schraal. De vader en moeder van Lin hadden zich dood gewerkt. Toen ging Lin bij haar Oom en Tante wonen. Dat waren vriendelijke mensen met gezichten vol rimpels, als appeltjes die in de zon hebben gelegen. Iedere morgen stonden ze op als de haan kraaide. In het piepkleine keukentje aten ze wat rijst, dronken een kop thee en gingen aan het werk op het land. Lin bleef alleen thuis. Er was geen geld om haar naar school te laten gaan. Lin ruimde de vaat op. Daarna molk ze de koe die in het kleine stalletje naast het huis stond.  Ze strooide wat rijst voor de kippen die zenuwachtig tokkend in en om het huis liepen. Ze keek in het nachthok en zocht in het stalletje of de kippen eieren hadden gelegd. Ze sprokkelde takken bij elkaar voor het vuur waarop later gekookt moest worden. Om twaalf uur bracht ze rijst, groente en kip naar oom en tante. Dat zat in kleine op elkaar gestapelde pannetjes.  Zo was Lin iedere dag druk in de weer. Soms rustte ze even uit en dan speelde ze met het kleine popje dat op de plank boven haar bed stond. Haar moeder, haar grootmoeder en haar overgrootmoeder hadden met het popje gespeeld. Het was de enige herinnering die Lin nog had aan de tijd dat ze met haar vader en moeder achter hun winkeltje in de stad woonde. Het was een klein popje, dat Cheng-Cheng Chang heette. De rechte armpjes staken stijf omlaag alsof het wilde zeggen: “Raak me niet aan”.   Het popje had zwarte kraaloogjes waarmee het strak voor zich uitkeek. Langs het hoofd hingen twee stijve vlechtjes die door de jaren steeds dunner waren geworden. Het zijden jurkje dat lang geleden een vuurrode kleur had, was verschoten. Lin babbelde tegen het popje, kamde voorzichtig het dunne haar en zong soms een liedje dat ze van haar moeder had geleerd. Met een zucht zette ze het popje dan weer terug op de plank.

Eén keer per jaar werd oom onrustig. Dat was als het Chinees Nieuwjaar naderde . Buren en familie kwamen ieder dan op bezoek want oom had altijd het mooiste vuurwerk. Maanden van te voren begon hij al te sparen: Vuurpijlen, donderslagen, draaiende zonnen. Hij legde alles op het kleine zoldertje bovenin het huisje. Tante liep zuchtend rond. “Zo duur”, riep ze maar. “Zo duur, zoveel vuurwerk”. Oom liep speurend door het huis. Hij verkocht een vaas, een pan, een paar schoenen. Het geld gebruikte hij voor nog meer vuurwerk. In de loop van de jaren was het huisje helemaal leeg geraakt. Toen kwam het jaar dat familie uit de stad liet weten dat ze met nieuwjaar op bezoek zouden komen. Zenuwachtig liep oom rond. Vuurwerk moest hij hebben. Meer vuurwerk. ’s Avonds na het eten begon hij over de koe te praten. Als ze die nu eens zouden verkopen. Daarvoor zouden ze veel vuurwerk krijgen. Het zou een geweldig nieuwjaarsfeest worden. Familie en vrienden zouden er de rest van hun leven over praten. De mond van tante viel open. Toen gilde ze luidkeels: “De koe, de koe? De koe weg dan kunnen we geen pap meer maken, geen rijst koken, dan hebben we geen eten”. Ze begon hard te huilen. Dikke tranen rolden over haar wangen. Ze wreef haar handen over elkaar. “De koe”, snikte ze. “De koe”.  Oom begreep dat hij beter niet meer over de verkoop van de koe kon praten. Mompelend liep hij naar buiten. Dagen lang werd er niet meer over vuurwerk gesproken. Toen, op een avond, stapte oom het kamertje van Lin binnen. Hij liep naar de plank, tilde het popje op en keek er lang naar. “Het is een heel oud popje”, zei hij. “Hoeveel zou het waard zijn”. Het hartje van Lin stopte even met kloppen. Ze hijgde van schrik en staarde met grote ogen naar haar oom. Hij zou toch niet het popje verkopen, voor vuurwerk.

Oom klom langs het bamboe laddertje naar het zoldertje. Hij schoof de volle dozen vuurwerk opzij en telde hardop de vuurpijlen, zonnen en donderslagen. “Het is veel”, zuchtte hij. “Heel veel, maar niet genoeg voor een echt groot feest. Toen Lin in bed lag hoorde hij oom tegen tante zeggen: “Ik ben van plan om het popje van Lin te verkopen. Dan kunnen we de koe houden.” Lin ging rechtop zitten en staarde naar het popje op de plank. De maan scheen precies op het zijden jurkje. De zwarte ogen schitterden in het donker. Toen gebeurde er iets vreemds. Langzaam begon het popje te draaien. Lin zat stokstijf in bed. Steeds sneller draaide het popje in het rond. Sneller en sneller. De zwarte oogjes schoten vuur. De vonken spatten naar alle kanten. Lin wilde schreeuwen maar ze kon geen woord uitbrengen. Het was of haar keel werd dicht geknepen. De houten wand begon te schroeien. Het popje draaide nog sneller. Kleine vlammetjes dansten langs de gordijnen, vonken vlogen in het rieten dak. Lin spande zich tot het uiterste in en schreeuwde met schorre stem: “Cheng-cheng chang”. Ze greep met al haar kracht het popje vast. “Brand”, gilde ze. “Brand”. De vlammen laaiden hoog op. Oom en tante sprongen uit bed. Tante holde het stalletje in en sleurde de koe naar buiten. Oom rende naar de kast om zijn nieuwe kleren te pakken. Toen stond het hele huisje in lichterlaaie. Van alle kanten kwamen de buren. Ze schreeuwden en zwaaiden met hun armen. Buiten stonden oom met zijn nieuwjaarspak over zijn arm, tante met de koe en Lin met Cheng-cheng chang stijf in haar armen geklemd. Ze deinsden alledrie terug voor de hitte. De vlammen bereikten het zoldertje. Plotseling klonk er gesis en geknal. Vuurpijlen schoten naar alle kanten. Zonnen draaiden in het rond. Donderslagen klonken alsof het verschrikkelijk onweerde. Het was een hels kabaal. Toen , opeens, was alles afgelopen. Het geknal en gesis was voorbij. Op de grond lagen de resten van het huisje te smeulen. Tante kon geen woord uitbrengen. Lin staarde naar het popje dat nu weer rustig was. “Nooit meer vuurwerk”, stamelde oom.”Nooit meer koop ik vuurwerk, nooit van mijn levensdagen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s