De veelvervige rok

En Israël (Jacob) had Jozef lief, boven al zijn zonen; want hij was hem een zoon des ouderdoms en hij maakte hem een veelvervigen rok. (Gen. 37:3) 

Jacob was gek op Jozef en de kleine Benjamin, de zonen van Rachel zijn tweede vrouw. Dat maakte de zonen van Lea, zijn eerste vrouw jaloers. De afgunst groeide toen Jozef een ‘veelvervige rok’, kreeg. Een kostbare mantel. Velen hebben zich het hoofd gebogen over de mantel. Hoe zou die er uit hebben gezien?

RP-P-OB-10.968.jpg

Jozef wordt door zijn jaloerse broers verkocht aan kooplui op weg naar Egypte 

Sommigen zeggen, het was een lange mantel met lange mantel. Eén die alleen gedragen werd door rijke mensen die niet op het land hoefden te werken. Misschien was het wel een mantel met geborduurde versieringen denken anderen. Maar de meeste mensen veronderstellen dat het een mantel was gemaakt van stroken stof in verschillende kleuren. We weten dat in de tijd van Jozef allerlei kleuren werden gemaakt. Van amandelbladeren vermengd met de vermalen schillen van granaatappel werd de kleur geel gemaakt. Blauw werd gemaakt van de plant indigofera. Voor het maken van rode kleurstof was meer inspanning nodig. Het eenvoudigst was rood gemaakt van de wortels van meekrap. De wortels werden gedroogd in de zon en dan verpulverd. Veel kostbaarder was de kleur rood die werd gewonnen uit de kermesluis die leeft op de kermeseik, een boom die voorkomt in het Heilige Land. Op een bepaalde tijd leggen de vrouwtjes eitjes. Vlak daarvoor werden met de nagels de schildluizen van de schors geschrapt. Uit een geplette kermesluis komt een heel klein druppeltje vocht. Er zijn duizenden druppels nodig voor een potje verf. Nog veel moeilijker was het winnen van materiaal om het felle purperrood te maken. De kleur die bijvoorbeeld in een deel van de priestergewaden voorkwam. Purper komt uit een kliertje in de purperslak. In zee bij de havenstad Tyrus leefden veel purperslakken. Duikers haalden de slakken naar boven en drukten de kliertjes uit. Er kwam dan een vuilrood goedje naar buiten dat in de zon heel snel vuurrood werd. Voor het kleuren van een mantel waren tienduizenden slakken nodig. Op de plaats waar de duikers werkten stonk het verschrikkelijk door de rottende resten van de slakken. De duikers probeerden zoveel mogelijk slakken tegelijk boven water te krijgen. Vaak bleven ze te lang onder water. Ze verloren dan het bewustzijn en verdronken. Voor de kust van Tyrus vinden duikers nog altijd legen slakkenhuizen van lang geleden met daartussen skeletten van verdronken duikers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s